Ze was de jongste niet meer
maar droeg dat met verve

Koperblond uit een dwarsstraat
met een eetlust die geen
opwarmertje meer
nodig had

En makreelfilet zei ze
nou die kijkt je al niet meer aan
Zei ik

Als een krolse kat ontwaakt
uit de winterslaap
schuurde ze langs me

Haar witte mantel droeg
een onbesmet verleden

Ok, ik ben ook de jongste niet meer
en draag dat met verve

Maar wij zo samen met
ons makreelkind:

Die dag droeg
een belofte in zich

Maarten Borger